Bir çocuk parkıyım ,sessiz ve kederli Salıncaklar içinde ,yok hiç kimsesi Arsız bir çocuk gibisin ,şımarık ve tatlı Sana her şeyimi vermek ,içimdeki kıpırtı
Gün gelir kapımdan bakıp içeri girersin Gün olur bu ıssız yeri terkeder gidersin Sessizliğin dışından bir ses -seni bana getirdi Karanlığın içinden bir ışık -gökyüzüne yükseldi
Aşk bomboş bir park gibi Yaşlı banklar üstünde birkaç ıslak sayfa Bir hayaletin izinin taşıdı yarına Unuttugun kolyen bir bebeğin koynunda Senin silik ismini duyurdu yaşama Aşk bomboş bir park şimdi Aşk bomboş bir park şimdi...
|