Gel, asırlardan uzanda tut ellerimi sımsıcak Yoksa bendeki çocuk da böyle çaresiz kalacak Öfke, ile beslenen çocuklar yalnızdırlar
Ve ümitleri çiçeklerden, acıları tarihlerden Senin gibi benimgibi, onlar da hep insandılar Ve sevgiye inandılar ve saygıya inandılar senin gibi benim Gibi
Onlar biraz terkedilmiş biraz küskün çocuktular Sanki biraz incitilmiş sanki kedersiz sevilmiş Sanki utandılar kavgadan ve sustular
Hep incilenen gözyaşları kurusun inançlarında Sene 1945 onlar da hep insandılar ve sevgiye inandılar ve Saygıya inandılar senin gibi benimgibi
Asırlardan uzanda tut ellerimi sımsıcak yoksa bendeki Çocuk da böyle çaresiz kalacak Öfke, ile beslenen çocuklar yalnızdılrar
|